1 Domsord. Dette er Herrens ord til Israel ved Malaki.
Eg har dykk kjær
2 «Eg har dykk kjær,» ¬seier Herren.
Men de spør:
«Korleis har du synt
at du har oss kjær?»
«Var ikkje Esau ¬bror til Jakob?»
lyder ordet frå Herren.
«Likevel hadde eg Jakob kjær,
3 men Esau hadde eg uvilje mot.
Eg gjorde fjella hans til ei audn,
arvelandet hans til ei villmark ¬for sjakalar.»
4 Når edomittane seier:
«Vi er knuste,
men vil byggja opp att ¬det som seig i røys,»
då seier Herren, Allhærs Gud:
«Lat dei byggja, ¬men eg riv ned.
Dei skal kallast ¬det gudlause landet
og folket som Herren ¬for alltid er harm på.»
5 De skal sjå det med eigne augo ¬og seia:
«Herrens velde ¬når ut over Israels grenser.»
Korleis prestane vanvørder Herren
6 Ein son ærar far sin,
og ein træl har age ¬for herren sin.
Men er eg far, ¬kvar er då mi ære,
og er eg herre, ¬kvar er då agen for meg?
seier Herren, Allhærs Gud, ¬til dykk,
de prestar ¬som vanvørder mitt namn.
De spør: «Korleis vanvørder vi ¬ditt namn?»
7 Jau, de ber fram urein mat ¬på mitt altar.
De spør: «Korleis har vi krenkt ¬din reinleik?»
Jau, de seier: «Herrens bord ¬er lite å vørda.»
8 Når de vil ofra eit blindt dyr,
er ikkje det gale?
Når de kjem med eit dyr ¬som er halt eller sjukt,
er ikkje det gale?
Kom med slikt ¬til statthaldaren din!
Trur du han vil synast om deg
eller ta vel imot deg?
seier Herren, Allhærs Gud.
9 Men no, ¬prøv å vinna Guds velvilje,
så han kan vera nådig mot oss.
Når de har gjort slikt,
kan han då syna godhug ¬for dykk?
seier Herren, Allhærs Gud.
10 Om det berre fanst nokon ¬mellom dykk
som ville stengja ¬tempeldørene,
så de ikkje til fåfengs ¬kveikjer eld på mitt altar.
Eg har ingen hugnad i dykk,
seier Herren, Allhærs Gud,
og vil ikkje ha dei offergåvene
som de ber fram.
11 Frå lengst i aust til lengst i vest
er mitt namn stort ¬mellom folkeslaga.
Alle stader ¬brenner dei reine offer
som dei ber fram for meg;
for mitt namn er stort ¬mellom folkeslaga,
seier Herren, Allhærs Gud.
12 Men de vanhelgar mitt namn
når de seier ¬at Herrens bord er ureint,
og at maten på det ¬er ring frukt.
13 De tenkjer: «Å, for eit strev!»
og blæs åt det, seier Herren, ¬Allhærs Gud.
De kjem med dyr som er røva,
og med dyr som er halte ¬eller sjuke,
når de ber fram offergåver.
Skulle eg ha hugnad
i slike gåver frå dykk? ¬seier Herren.
14 Forbanna vere den ¬som fer med svik,
som har eit hanndyr ¬i buskapen
og lovar å gje det til Herren,
men i staden ofrar eit dyr ¬som er skadt.
For eg er ein stor konge,
seier Herren, Allhærs Gud,
mellom folkeslaga ¬står det age av mitt namn.